| تبليغات | X |
چقدر دوست داشتم دیگران حرفهایم را بفهمند و چقدر دوست داشتم نگاه خیس مرا درک کنن چقدر دلم می خواست یک نفر به من بگوید چرا لبخندهای تو اینقدر بی رنگ است اما کسی نبود همیشه من بودم من و تنهایی واین دفتر شعر...... آری میتوان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن.
نوشته شده توسط مجید در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 ساعت 19:0 موضوع | لینک ثابت
چقدر بده یكی باشه خسته و تنها و غریب چقدر بده حرف دل و زبون دوتا باشه چقدر بده ما آدما قدر همو نمیدونیم چقدر بده یكی بگه دوست دارم خیلی زیاد چقدر بده كه آسمون رنگ صداقت نباشه چقدر بده ما آدما گاهی فراموش میكنیم 
چقدر بده تو دنیامون دروغ و نیرنگ و فریب
چقدر بده دستای تو از دستای من جدا باشه
دور كه میشیم از همدیگه به یاد هم نمیمونیم
ولی وقتی بری سفر بگه " الهی كه نیاد "
تو كوچههای شهرمون عطر رفاقت نباشه
همین دیروز اومدیم و دو روز دیگه بایدبریم ...
بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد
مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد
تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند
سایه در سایه این ثانیه ها خواهم مرد
شعله های بی تو ز بی رنگی دریا گفتند
موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد
نوشته شده توسط مجید در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 ساعت 18:28 موضوع | لینک ثابت
سلام عزيز مهربون اجازه هست بشم فدات ؟
اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خنده هات ؟
شب که مياد يواش يواش با چشمک ستاره هاش
اجازه هست از آسمون ستاره کش برم برات ؟
اجازه هست بياي پيشم يکم بگم دوست دارم ؟
تو هم بگي دوسم داري بارون بشم دل ببارم
بريم تو باغ اطلسي بي رنج و درد بي کسي
بهت بگم اجازه هست گل روي موهات بذارم ؟
اجازه هست خيال کنم تا آخرش مال مني ؟
خيال کنم دل منو با رفتنت نميشکني .
نوشته شده توسط مجید در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 19:53 موضوع | لینک ثابت
ببین طلوع چشمات به دنیا چه قشنگه
نگاه شیطون تو،صمیمی و یه رنگه
روز تولد توست همه میگن مبارک
منم میگم عزیزم،تولدت مبارک
روز به این قشنگی،هرگز کسی ندیده
صدای ساز و آواز به آسمون رسیده
امروز فقط روز توست،می خوام دنیا بدونه
برای اسم زیبات می خونم عاشقونه
تو آمدی به دنیا به قلب من نشستی
خوش اومدی عزیزم که عشق من تو هستی
منم تا دنیا دنیاست،قدر تو رو می دونم
امروز تولد توست،از ته دل می خونم
تولدت مبارک،مبارک و مبارک
نوشته شده توسط مجید در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 2:57 موضوع | لینک ثابت
دو چشم بی قرارت را ، به یادم خوب حک کردی
نپرس از من تو ای هم درد، چرا این گونه دل سردی
نبین تو خنده ها یم را ، دل من تلخ گریان است
میان بهت چشمانت ، نگا هم سخت حیران است
در این تنها یی ا فسوس ،نخواه گیرم دو دستت را
مشو خیره به چشم من بگیر ، از من نگاهت را
به زیر سایه ی تردید ،مخواه عاشق شوم آسان
مخواه باور کنم دل را ،دلم خون است از یاران
در این نامردی دوران ، شکستن درد جانکاهی ست
رسد روزی که گویی تو ، دلم سودا گر آهی ست
به پاس سال ها دوری ، دلم مات نگاهت شد
ولی افسوس به جای من ، جدایی غمگسارت شد
نوشته شده توسط مجید در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 2:42 موضوع | لینک ثابت
صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو
یا دل ازدیدن تو سیر شود بعدبرو
ای کبوتر به کجا؟ قدر دگر صبر بکن آسمان پای پرت پیر شود بعد برو
نازنینم تو اگر گریه کنی بغض من نیز می شکند
خنده کن عشق زمین گیر شود بعد برو
یک نفر حسرت لبخند تو را میدارد صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو
خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد باش ای نازنین خواب تو تعبیر شود بعد برو ...
نوشته شده توسط مجید در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386 ساعت 11:58 موضوع | لینک ثابت
آدمک آخر دنیاست بخند! آدمک مرگ همین جاســـت بخند... آن خدایی که بزرگش خواندی... به خدا مثل تو تنهاســــت بخند! دست خطی که ترا عاشق کرد ... شوخی کاغــــذی ماســت بخند ! صبح فردا به شبت نیست که نیست... تازه انـــگار که فرداســــت بخند ! راستی آنچه که یادت دادیم... پر زدن نیست که در جاست بخند ! آدمک نغمه آغاز نخوان... به خدا آخر دنیاســت بخند...
فرياد چه مي شد عاشقي آزاد مي شد صدا در سينه ام فرياد مي شد چه مي شد روز هاي خوش به تكرار مي آمد ، تا كه دلها شاد مي شد سكوت شب چه شيرين است اي دل چه مي شد ماه من «لیلی» مي شد چه مي شد گر كه ماهي هم به صحرا مي آمد تا زغم آزاد مي شد نمي دانم چه مي شد گر نبودي يقين آرامشم بر باد مي شد بلاتكليف اين تقدير پيرم دارم آهسته از ياد تو ميرم بگو از كي تموم لحظه هاي جوونيمو دوباره پس بگيرم چه شوق ديدنت رفته تو جونم ديگه سخته برات آواز بخونم مي خوام باور كني تا زنده هستم نمي شه باشم و پيشت نمونم ازت ساختم يه خورشيد طلايي يه گهواره واسه لمس لالايي حالا كه عاشقت خوابش گرفته نه تو هستي ، نه ميدونم كجايي برات پروانه بودم پر شكسته سرا پا بودم اما سر شكسته بگو بعد تو بي تاب كه باشم به كي تكيه كنم با دست بسته اين خيابان هاي خالي با خيالت دلخوشم اي ماه پنهان بعد از اين مي نهم بي روي تو سر در گريبان بعد از اين پشت اين ديوارها سوسوي يك فانوس نيست لحظه هايم تيره چون شام غريبان بعد از اين فصل ها تكرار يك پاييز بي پروانه اند كوچه ها،بي انتها، من زير باران بعد از اين اين خيابان هاي خالي تا كجايم مي برند در هواي ديدنت اي آفت جان ، بعد از اين گر كه بگذاري سرت را بر سكوت شانه ام مي شوم غرق گل و عطر بهاران بعد از اين عشق را هم صحبت اين لحظه هاي لاله كن آه اي شيرين زبان ، من را مرنجان بعد از اين ثانيه هاي بي كسي بي تو تموم لحظه هام پر از غصه و غمه يه روز ميام به ديدنت هر چي ببينمت بازم كمه نمي رسه به گوش تو صداي فرياد دلم يه روز مي فهمي دردمو، كه زير خاكم و گِلم اشك چشاتو مي بينم دل تو هم پر از غمه دوري هم بد درديه ، اما دلامون با همه رو تو بكن سمت خدا ، بيا خدا خدا بكن بيا يه بار هم كه شده ، زير پاتو نگاه بكن يواش يواش تموم ميشه ثانيه هاي بي كسي اگه تحمل بكني يه روز به دريا مي رسي گلايه تو هر گز نازنين صادق نبودي به فكر اين دل عاشق نبودي دل پاكي كه حكم كيميا داشت به تو دادم ولي لايق نبودي تو يادت هست ما بي كينه بوديم نگهبان غمي ديرينه بوديم چو مرغ آه ، با هم گرم پرواز كلام روشن آيئنه بوديم دل غمديده درماني ندارد سر شوريده ساماني ندارد گمان كردم كه در پايان راهم ولي اين راه پاياني ندارد.
نوشته شده توسط مجید در سه شنبه یکم آبان 1386 ساعت 17:32 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
هدیه ای از طرف مجید.
به تموم دل باخته های مشکین شهر وایران
با تو گفتنم :
حذر از عشق ؟
ندانم
سفر از پيش تو ؟
هرگز نتوانم
روز اول كه دل من به تمناي تو پَر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم
تو بمن سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم
باز گفتم كه : تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم ، نتوانم … !
هر نفس می رسد از سينه ام اين ناله به گوش
كه در اين خانه دلی هست به هيچش مفروش
چون به هيچش نفروشم ؟ كه به هيچش نخرند
هركه بار غم ياری نكشيده ست به دوش
سنگدل ، گويدم از سيم تنان روی بتاب
بی هنر ، گويدم از نوش لبان چشم بپوش
برو ای دل به نهانخانه خود خيره بمير
مخروش اين همه ای طالب راحت مخروش
آتش عشق بهشت است ، مينديش و بيا
زهر غم راحت جان است ، مپرهيز و بنوش
بخت بيدار اگر جويی با عشق بساز
غم جاويد اگر خواهی ، با شوق بجوش
پر و بالی بگشا ، خنده خورشيد ببين
پيش از آنی كه شود شمع وجودت خاموش
فهرست اصلی
دوستان
مسافرتنهایی(غزل)
کلبه عشق(مسعود)
عشق من( محمد)
عشق گمشده(سجاد)
همدم عزیز(مونا)
تنها(دوست)
اشعار(شکیبا)
صبرانتظار(صبا)
کلبه تنهایی (سحر )
شبهایی از دل تنگی(درنا)
با تو...بی تو(عسل)
عشقولانه(مهدیه)
دوستت دارم(امین)
دخمل خاله های عجیب غریب(مهدیه-فاطمه-نرگس-زهرا)
دخترای ورپریده(یاسمن و مهدیه)
سکوت مرگღ پسراریایی
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY
